banner
Z ostatniej chwili...
20/09/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu ad rzeką Białą III, odc.13

Dzień się już nachylił, gdy Śmok od pewnej nadobnej niewiasty powracając, zoczył nagle pod  aedificium atrium znane mu, a ściśnięte niechybnie w gniewie jakowymś twarze, którzy mimo lipcowego wieczoru ...

13/08/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, odc. 12

Śmok, obudziwszy się z letargu przecierał oczy ze zdumienia. Wszędzie blask i iluminacja. Zastawszy w gospodzie stałych smakoszy boskiego nektaru nawiązał rozmowę. „Co takiego wydarzyło się w Dzyńdzyniu?” zapytał ...

02/08/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, odc. 11

Przedświąteczny zapach świeżo parzonych jajec i mięsiw przeróżnych unosił nad siołami wokół Dzyńdzynia skupionych, niczym kurczęta przy matce. Grodzianie i kmiecie na Wiliję Pachalną się rychtując, zdejmowali z wiszących ...

28/05/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, odc. 10

Ciepłe, majowe słońce wkradało się między szczeliny bielonej chaty sołtysa Mateja. Choć nie zbudziło go znane ongiś w siole Biała pianie koguta, zwlekł się był z łoża i wyszedł ...

10/05/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 9

Udał się tedy Śmok na główny plac Dzyńdzynia, wielością chorągwi i wdzięczną dla ucha melodią zwabion. Zdążył już w ustach soczyste wyrazy na psią pogodę wyrazić, jednak widok zbrojnych ...

01/05/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 8

Deszcz stukał miarowo o daszek przytulnych „Dwóch Wież”. Śmok, siedząc przed szklanicą ulubionego napitku, smętnie patrzał na tonący w mokrocie i chłodzie Dzyńdzyń.

02/03/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 7

Śmok w mroku wieczora opuszczał kruchtę, gdzie w pokorze przyjął przygarść popiołu na głowę i słowa kapłańskie „z prochuś powstał, w proch się obrócisz”. Tem łacniej je przyjął, że ...

04/01/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 6

Spokojny i stateczny zazwyczaj Dzyńdzyń gwarem i wieloma głosami mowy obcej w pamiętne dni lipcowe rozbrzmiewał. Łaska Pańska, że w komesowej radzie młody Szczepanekh zasiadał. Ten słowa i śpiewy ...

21/12/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 5

Wielu dzyńdzynian odetchnęło z ulgą, przeglądając ostatni numer „Współdrogi”. „Jak to dobrze, że Kubek Jakubek już w szkołach nie uczy, bo tak niskie noty by stawiał, że pacholęta na ...

07/12/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 4

Choć złośliwe języki, ze środowiskiem cynicznego Rysiłły związane, powiadały, że dawny komes Józwa,  Zorzan, McElrus i gołowąs Rozdziawa z Rębajłą i Jadamem z komesowej rady sztamę trzymają, przenikliwi wiedzieli, ...

30/11/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 3

Temczasem królewski bakałarz McElrus opuścił dzyńdzyńskie dobra, by w Lubliniensis stolec arcybakałarza objąć. Cieszyli się ludzie dobrej woli, że nie płatną ani polityczną protekcyją był tam pociągnięty, ale iście ...

12/10/2016, Brak komentarzy.

DAWNO TEMU NAD RZEKĄ BIAŁĄ III, część 2

Następne dni i wieczory Śmok przepędzał prawie całe w gospodzie „Dwie Wieże” gdzie podpytywał różnych przygodnych ludzi o wydarzenia z ostatnich lat, które był przespał. Gaworzył głównie oczywiście z ...

09/08/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 28

– Taki to nasz ten Dzyńdzyń… Dziura dechami zabita…- Adalbert Kuna ze smutkiem kiwał głową. Siedzący z nim przy stole Śmok czynił to samo. Jakiś smutek wdarł się pomiędzy ...

02/08/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 27

Na cośmy wraże landszafciki na słupach i ścianach zaklejali i zrywali? Plotki ponure a nieprzystojne rozsiewali? Wici po gumnach i karczmach słali? Na nic! Wszystko na nic! – biadolił ...

19/07/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 25

Odkąd czarna płachta zawisła nad dzyńdzyńskim Pallatium Artis, a ludziska sami sobie pozostawieni zostali na pastwę mass-krzykaczy, oczy wszystkich spozierały już jeno ku tym, którzy ostatnimi czasy kojarzeni byli ...

12/07/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 23/24

Niby nic się nie działo takiego, ale pod powierzchnią aż się kotłowało. Komes Wit ze swoją drużyną dzierżyli władzę przy pomocy wiernego Kuszy.

05/07/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 22

Olaboga! Olaboga! – jęk sernikowej załogi niósł się po wrześniowej rosie hen daleko. – Co to będzie?! – pytali sami siebie z lękiem w głosie.