banner
Z ostatniej chwili...
02/03/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 7

Śmok w mroku wieczora opuszczał kruchtę, gdzie w pokorze przyjął przygarść popiołu na głowę i słowa kapłańskie „z prochuś powstał, w proch się obrócisz”. Tem łacniej je przyjął, że ...

04/01/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 6

Spokojny i stateczny zazwyczaj Dzyńdzyń gwarem i wieloma głosami mowy obcej w pamiętne dni lipcowe rozbrzmiewał. Łaska Pańska, że w komesowej radzie młody Szczepanekh zasiadał. Ten słowa i śpiewy ...

21/12/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 5

Wielu dzyńdzynian odetchnęło z ulgą, przeglądając ostatni numer “Współdrogi”. “Jak to dobrze, że Kubek Jakubek już w szkołach nie uczy, bo tak niskie noty by stawiał, że pacholęta na ...

07/12/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 4

Choć złośliwe języki, ze środowiskiem cynicznego Rysiłły związane, powiadały, że dawny komes Józwa,  Zorzan, McElrus i gołowąs Rozdziawa z Rębajłą i Jadamem z komesowej rady sztamę trzymają, przenikliwi wiedzieli, ...

30/11/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 3

Temczasem królewski bakałarz McElrus opuścił dzyńdzyńskie dobra, by w Lubliniensis stolec arcybakałarza objąć. Cieszyli się ludzie dobrej woli, że nie płatną ani polityczną protekcyją był tam pociągnięty, ale iście ...

12/10/2016, Brak komentarzy.

DAWNO TEMU NAD RZEKĄ BIAŁĄ III, część 2

Następne dni i wieczory Śmok przepędzał prawie całe w gospodzie „Dwie Wieże” gdzie podpytywał różnych przygodnych ludzi o wydarzenia z ostatnich lat, które był przespał. Gaworzył głównie oczywiście z ...

09/08/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 28

– Taki to nasz ten Dzyńdzyń… Dziura dechami zabita…- Adalbert Kuna ze smutkiem kiwał głową. Siedzący z nim przy stole Śmok czynił to samo. Jakiś smutek wdarł się pomiędzy ...

02/08/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 27

Na cośmy wraże landszafciki na słupach i ścianach zaklejali i zrywali? Plotki ponure a nieprzystojne rozsiewali? Wici po gumnach i karczmach słali? Na nic! Wszystko na nic! – biadolił ...

19/07/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 25

Odkąd czarna płachta zawisła nad dzyńdzyńskim Pallatium Artis, a ludziska sami sobie pozostawieni zostali na pastwę mass-krzykaczy, oczy wszystkich spozierały już jeno ku tym, którzy ostatnimi czasy kojarzeni byli ...

12/07/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 23/24

Niby nic się nie działo takiego, ale pod powierzchnią aż się kotłowało. Komes Wit ze swoją drużyną dzierżyli władzę przy pomocy wiernego Kuszy.

05/07/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 22

Olaboga! Olaboga! – jęk sernikowej załogi niósł się po wrześniowej rosie hen daleko. – Co to będzie?! – pytali sami siebie z lękiem w głosie.

28/06/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 21

Ledwo dwa roki minęły gdy dzyńdzynianie – Grabka, Sława i Sromota – triumfalnie w niej zasiedli, a tu koniec…Lechicka kraina była w okresie wielkiej ruchawki.

21/06/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 19/20

Adalbert Kuna leżał na łożu z mokrą ścierką na obolałej głowie, obok niego chrapał Śmok. Nie wyglądało to dobrze. Obaj popili wczoraj tęgo w gospodzie Dwie Wieże i swoje ...

14/06/2016, Brak komentarzy.

Od dziś we wtorki: Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 18

Nie spełniwszy życzenia swego o odpoczynku od dzyńdzyńskiego bruku, Kuna w stronę rodzinnego grodu się zawrócił. Już z daleka obaczył na zamkowej wieży czarną powiewającą chustę. Przeraził się, bo ...

10/06/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 17

Pochlebek przykurczył się w kolanach, schował głowę w ramiona i czekał. Gniew Sromoty musiał mieć swoje ujście, a tak się składało, że Pochlebek zawsze był najbliżej. Nie był jednakowoż ...

03/06/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 15/16

Sromota, chociaż nie był jeszcze stary, długo już siedział w radzie monarszej. Mocarny był, choć postury nikczemnej, a choroba czerwonych oczu, która toczyła go od pacholęctwa, zdawała się go ...

20/05/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 14

Łańcuchy zgrzytnęły głośno, przeraźliwie, jak gdyby sto demonów uwięzionych weń wydało naraz swój diabelski trel. Kunie stojącemu przed bramą przebiegło po plecach stado mrówek o lodowato zimnych nóżkach. „Jak ...