banner
Z ostatniej chwili...
12/07/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 23/24

Niby nic się nie działo takiego, ale pod powierzchnią aż się kotłowało. Komes Wit ze swoją drużyną dzierżyli władzę przy pomocy wiernego Kuszy.

05/07/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 22

Olaboga! Olaboga! – jęk sernikowej załogi niósł się po wrześniowej rosie hen daleko. – Co to będzie?! – pytali sami siebie z lękiem w głosie.

28/06/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 21

Ledwo dwa roki minęły gdy dzyńdzynianie – Grabka, Sława i Sromota – triumfalnie w niej zasiedli, a tu koniec…Lechicka kraina była w okresie wielkiej ruchawki.

21/06/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 19/20

Adalbert Kuna leżał na łożu z mokrą ścierką na obolałej głowie, obok niego chrapał Śmok. Nie wyglądało to dobrze. Obaj popili wczoraj tęgo w gospodzie Dwie Wieże i swoje ...

14/06/2016, Brak komentarzy.

Od dziś we wtorki: Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 18

Nie spełniwszy życzenia swego o odpoczynku od dzyńdzyńskiego bruku, Kuna w stronę rodzinnego grodu się zawrócił. Już z daleka obaczył na zamkowej wieży czarną powiewającą chustę. Przeraził się, bo ...

10/06/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 17

Pochlebek przykurczył się w kolanach, schował głowę w ramiona i czekał. Gniew Sromoty musiał mieć swoje ujście, a tak się składało, że Pochlebek zawsze był najbliżej. Nie był jednakowoż ...

03/06/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 15/16

Sromota, chociaż nie był jeszcze stary, długo już siedział w radzie monarszej. Mocarny był, choć postury nikczemnej, a choroba czerwonych oczu, która toczyła go od pacholęctwa, zdawała się go ...

20/05/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 14

Łańcuchy zgrzytnęły głośno, przeraźliwie, jak gdyby sto demonów uwięzionych weń wydało naraz swój diabelski trel. Kunie stojącemu przed bramą przebiegło po plecach stado mrówek o lodowato zimnych nóżkach. „Jak ...

15/05/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 12/13

Ruchawka się zrobiła straszna. Niewpuszczeni na targowicę, klnąc, każden w swoim pogańskim języku, na czym świat stoi, ruszyli ławą pode dwór Wita. Szum robili przy tym taki, że, powiadali ...

13/05/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 11

Rycerza Kunę nie opuszczała myśl znalezienia sobie wiktu poza zgnuśniałym Dzyńdzyniem. W pewien czwartek udał się na południe i po paru pacierzach dotarł do osady zwanej Czeremchą.

06/05/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 9-10

Krzykacz miejski Groch mizerniał w oczach. Nikt nie wiedział, jaka tego przyczyna i jakie uparte choróbsko go nyje, ale ludziska patrząc na jego mizerną postać poczęli już szeptać między ...

29/04/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 7-8

Rycerz Kuna zdrzemnął nieco po kolejnym garncu piwa (pitym na przemian z mocnym miodem). Karczma „U Picbuta” zawsze wielce przyjazna mu się jawiła. Teraz na wpół na jawie, na ...

22/04/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz. 5/6

Razu pewnego w Dzyndzyniu kilku grodzian na przedni pomysł wpadło. Ciemną nocą na pustej łące pod zamkiem się zbierali, tej, co to należała do młodego Żwira. Często-gęsto tam krzaki ...

15/04/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą,cz. 4

Kur zapiał trzeci raz. Kusza przeciągnął się w łożu aż zatrzeszczało. Pruknął, przeżegnał się i wstał. Spał w onucach i kaftanie, więc nie ubierał się za długo. Wrzucił na ...

08/04/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, cz.3

Adalbert Kuna zniesmaczon dzyńdzyńskim padołem do gmin wkoło stolicy kasztelanii wyruszył z nadzieją, że zajęcie jakoweś u tamecznych wójtów znajdzie.

01/04/2016, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą, odc.2

Starościc Chycbor dumał srogo i kalkulował już od kilku ładnych pacierzy. A im dłużej kalkulował, tym bardziej mu wychodziło, że opuszczenie dzyńdzyńskiego wiecu radzieckiego i objęcie stolca prawej ręki Kciukowej (jakkolwiek durnowato ...