banner
Z ostatniej chwili...
16/03/2018, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, odc. 16

– Pewnikiem któś urok na Dzyńdzyń rzucił! Dzie tylko wokół spójrzysz – wszyćko jako wiosna kwitnieje i roście w oczach. A u nasz…? – ucichli naraz grodzianie, spode łba ...

04/01/2018, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, odc. 15

– Olaboga, dlaboga… Przyszły na Dzyńdzyń ciężkie termina – westchnął Śmok, ze smętnym wzrokiem nad kuflem siedząc i z okienka „Dwóch Wież” na grodzian za przyziemnemi sprawami goniącymi poglądając.

11/10/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, odc.14

Stary, a poćciwy, Obertas westchnął ciężko. Choć dukatów z osad, nad któremi pieczę sprawował,  nie brakowało, a i niedawno wybrany zastępca mir i posłuch wśród włościan posiadał (pewnikiem z ...

20/09/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu ad rzeką Białą III, odc.13

Dzień się już nachylił, gdy Śmok od pewnej nadobnej niewiasty powracając, zoczył nagle pod  aedificium atrium znane mu, a ściśnięte niechybnie w gniewie jakowymś twarze, którzy mimo lipcowego wieczoru ...

13/08/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, odc. 12

Śmok, obudziwszy się z letargu przecierał oczy ze zdumienia. Wszędzie blask i iluminacja. Zastawszy w gospodzie stałych smakoszy boskiego nektaru nawiązał rozmowę. „Co takiego wydarzyło się w Dzyńdzyniu?” zapytał ...

02/08/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, odc. 11

Przedświąteczny zapach świeżo parzonych jajec i mięsiw przeróżnych unosił nad siołami wokół Dzyńdzynia skupionych, niczym kurczęta przy matce. Grodzianie i kmiecie na Wiliję Pachalną się rychtując, zdejmowali z wiszących ...

28/05/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, odc. 10

Ciepłe, majowe słońce wkradało się między szczeliny bielonej chaty sołtysa Mateja. Choć nie zbudziło go znane ongiś w siole Biała pianie koguta, zwlekł się był z łoża i wyszedł ...

10/05/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 9

Udał się tedy Śmok na główny plac Dzyńdzynia, wielością chorągwi i wdzięczną dla ucha melodią zwabion. Zdążył już w ustach soczyste wyrazy na psią pogodę wyrazić, jednak widok zbrojnych ...

02/03/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 7

Śmok w mroku wieczora opuszczał kruchtę, gdzie w pokorze przyjął przygarść popiołu na głowę i słowa kapłańskie „z prochuś powstał, w proch się obrócisz”. Tem łacniej je przyjął, że ...

04/01/2017, Brak komentarzy.

Dawno temu nad rzeką Białą III, cz. 6

Spokojny i stateczny zazwyczaj Dzyńdzyń gwarem i wieloma głosami mowy obcej w pamiętne dni lipcowe rozbrzmiewał. Łaska Pańska, że w komesowej radzie młody Szczepanekh zasiadał. Ten słowa i śpiewy ...