Parafia Nawiedzenia NMP w Kolembrodach

Dziś przypada Święto Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny. Jest to święto patronalne kościoła i parafii w Kolembrodach w powiecie radzyńskim.

Święto Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny wprowadził w zakonie franciszkanów jeden z jego generałów, św. Bonawentura. Później, w roku 1389, papież Bonifacy IX rozszerzył je na cały Kościół. Nie jest to święto nakazane. Upamiętnia wizytę Matki Bożej u swej krewnej Elżbiety. Podczas Zwiastowania anioł powiedział Maryi, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych, a jako przykład podał właśnie Elżbietę, która zaszła w ciążę mimo podeszłego wieku. Zainspirowana tą wzmianką Maryja wybrała się w podróż i odwiedziła krewną. Ta bardzo się ucieszyła tą wizytą i pozdrowiła Marię (Łk 1, 42). Pierwsze słowa tego pozdrowienia – „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona” weszły też w skład Pozdrowienia Anielskiego, czyli modlitwy „Zdrowaś Mario”. Syn Elżbiety – Jan Chrzciciel – był ostatnim prorokiem, który bezpośrednio zapowiedział Jezusa Chrystusa i wskazał, że jest mesjaszem oraz na Jego prośbę udzielił Mu chrztu.

Właśnie wizytę Maryi u Elżbiety nazywa się Nawiedzeniem Najświętszej Marii Panny i upamiętnia je dzisiejsze święto. Jest ono świętem patronalnym kościoła i parafii w Kolembrodach w powiecie radzyńskim (gmina Komarówka Podlaska).

Kolembrody były wsią zamieszkaną pierwotnie przez prawosławnych, którzy po unii brzeskiej stali się unitami. Pierwsze wzmianki zarówno o samej wsi, jak znajdującej się w niej cerkwi pochodzą z wieku XVI. Wieś była określana jako Krolewbrod (1570), Krolowbrod (1588), Krolobrod (1680), Kolombrud (1724). Była to wieś królewska. Cerkiew nosiła pierwotnie wezwanie Podwyższenia Krzyża. W roku 1679 król Jan III Sobieski nadał parafii ziemię i przekazał prawo do pozyskania drewna na remont. Podarował też obraz, który z czasem zyskał miano Matki Boskiej Kolembrodzkiej. Legenda głosi, że uczynił to z wdzięczności za wysłuchanie modlitw o odnalezienie drogi po zgubieniu się w lesie. Wizerunek Maryi z czasem zasłynął cudami.

Jest to ikona namalowana w drugiej połowie XVII wieku farbami temperowymi na desce wykonanej z palisandru (grupa drzew z rodzaju Dalbergia należącej do rodziny bobowatych), wzorowana na ikonach bizantyjskich, reprezentująca typ t. zw. hodegetrii (najstarszy i najbardziej rozpowszechniony typ przedstawienia Matki Bożej ukazującej ją z Dzieciątkiem Jezus na rękach).

Pod koniec XVIII wieku obraz został koronowany. Zachowały się korony i sukienki sygnowane datą „1799”.

W 1820 roku w miejsce pierwszego kościoła wybudowano drugi, też drewniany. W 1875 roku Moskale zmusili unitów do przyjęcia prawosławia, a cerkiew zamienili na prawosławną.

Jednakże unici nie pogodzili się z narzuconym siłą wyznaniem i wciąż czuli się związani z Kościołem powszechnym. W okolicznym lesie Sumierz odbyły się misje, które gromadziły liczne rzesze unitów, około 5 tysięcy osób! Pomimo dużej liczby osób udawało się rzecz utrzymać w tajemnicy. Zostało to opisane przez Władysława Reymonta. Niedługo po tym rewolucja 1905 roku wymusiła na carze ukaz tolerancyjny, dzięki któremu unici mogli przejść na katolicyzm.

W 1919 roku świątynia w Kolembrodach została przywrócona katolikom po dokonanej już w 1918 r. rekoncyliacji (obrzęd liturgiczny przywracający charakter sakralny zdewastowanym bądź sprofanowanym miejscom, takim jak kościoły, cmentarze). W tym samym 1919 roku erygowana została nowa, już rzymskokatolicka, pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny. Śladem po dawnym wezwaniu jest to, że odpusty obok Święta Nawiedzenia NMP są też w Święto Podwyższenia Krzyża (14 września).

Rekoncyliowany kościół niezbyt długo służył wiernym, bo tylko kilkanaście lat. Zły stan techniczny sprawił, że na jego miejscu wybudowano nową, trzecią i do dziś istniejącą świątynię. Stało się to w 1935 roku. Nowy kościół również jest drewniany i nie ma cech stylowych. Został zbudowany na planie prostokąta i ma konstrukcję słupową. Wyposażenie pochodzi ze starego kościoła. Obok pozostała stara, XIX-wieczna dzwonnica.

W czasie budowy nowej świątyni przeprowadzono też w latach 1934-1935 gruntowną konserwację cudownego wizerunku Maryi.

Do parafii poza samymi Kolembrodami należy jeszcze druga wieś – Żelizna. Znajduje się w niej kaplica dojazdowa.

Kościół ze względu na cudowny obraz ma status sanktuarium. Poza „Matką Bożą Kolembrodzką” są także relikwie Krzyża Świętego.

Obok parafii w Kolembrodach wezwanie Nawiedzenia NMP nosi także sanktuarium w Woli Gułowskiej (woj. lubelskie, pow. łukowski) oraz parafie w Bejdach (woj. mazowieckie, pow. łosicki), Bobrownikach (woj. lubelskie, pow. rycki), Domanicach (woj. mazowieckie, pow. siedlecki), Miastkowie Kościelnym (woj. mazowieckie, pow. garwoliński), Seroczynie (woj. mazowieckie, pow. siedlecki) i Żukowie (woj. lubelskie, pow. włodawski).

Zdjęcia: Justyna Kurowska

Szczepan Korulczyk

ur. 1986, historyk z wykształcenia, absolwent UMCS w Lublinie

220. rocznica śmierci Michała Kazimierza Ogińskiego (31 V 1800)

NASTĘPNY ARTYKUŁ »

Parafia Trójcy Św. – ogłoszenia parafialne

Skomentuj