29 marca w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym im. Zofii Sękowskiej odbyła się konferencja, na której można było zagłębić wiedzę w dziedzinie niepełnosprawności.

Konferencja była w formie wykładu specjalistów - terapeutów, którzy przedstawili najważniejsze informacje dotyczące wczesnych objawów oraz niepokojących objawów u dziecka. Poniżej przedstawiamy państwu konferencję w pigłuce.

Głos jako pierwszy zabrała pani mgr Mariola Król - logopeda. Przedstawiła słuchaczom jak bardzo ważna jest komunikacja u dziecka. Do 7 roku życia dziecko opanowuje poprawność w zakresie mowy, choć i z tym bywa różnie. Ważne jest też to, że komunikacja to nie tylko mowa, ale i umiejętność słuchania. Dziecko koncentruje się, ponieważ chce słuchać uważnie, słucha i rozumie, co się do niego mówi, następnie reaguje na to, co słyszy. Natomiast wszelkie odstępstwa od normy nazywa się opóźnionym rozwojem mowy. Wyróżnia się dwa: samoistne (norma intelektualna, z tym, że mowa się nie rozwinęła na danym etapie, trochę się opóźniła), niesamoistna (jąkanie, niedosłuch, opóźnienie mózgowe, dziecięce porażenie mózgowe, autyzm).

Właśnie nad tym autyzmem została skupiona uwaga. Jeżeli chodzi o dzieci autystyczne, to najczęściej regres dotyczy porozumiewania się. Dziecko przestaje mówić, nie ma kontaktu wzrokowego, nie ma kontaktu, pojawia się lęk. Jeśli dziecko autystyczne mówi, to jego mowa jest bez intonacji. Dzieci mówią, ale nie jest to komunikacja, jest to powtarzanie usłyszanych słów. Problemy z porozumiewaniem się wiążą się również z lękami, z problemami z jedzeniem, ze spaniem. Dziecko bierze sobie samo, to czego potrzebuje, ale nie powie tego. Jeśli dzieci nie mówią, to często dochodzi do okaleczeń, czy samoagresji i jest to sposób na przekazanie czegoś. Pomocą w przypadku braku komunikacji z takim dzieckiem mogą być książeczki, czy segregatory z obrazkami. Natomiast często trzeba te formy zmieniać.

Agnieszka Zielińska - specjalistka integracji sensorycznej. Nieprawidłowości w tym zakresie można zauważyć u dziecka już w okresie niemowlęcym. Dlatego też bardzo ważne jest, żeby rodzic wychwycił jak najszybciej te problemy. Głównie problemy związane są z tym, że dziecko nie rozumie ułożenia swojego ciała i ruchu w przestrzeni. Zdarza się, że dziecko boi się, nie rozumie co dzieje się z jego ciałem, dlatego może się zdarzyć, że np. bawi się z dzieckiem, a ono zareaguje ono płaczem. U dzieci z zaburzeniami sensorycznymi występuje najczęściej płacz, rozdrażnienie, problemy ze snem, w okresie niemowlęcym łatwo wpadają w histerię, są drażliwe, zwłaszcza w miejscach, gdzie jest dużo ludzi oraz dużo ruchu. Starsze dzieci mają problemy z ubraniem się, czy zabawą zabawkami, ponieważ szybko je psują. Ale znacznie dłużej potrafią bawić się na placach zabaw, dłużej mogą kręcąc się na karuzeli, nie czując zawrotów głowy, po prostu są bardziej wytrzymałe. Natomiast ich działania są bardzo chaotyczne, nie potrafią skupić się na jednej rzeczy, nie potrafią zorganizować sobie zabawy. W starszym wieku, takie dzieci nadal są mniej sprawne ruchowo, często zdarza się, że źle trzymają narzędzia do pisania, nie potrafią posługiwać się nożyczkami. Ciężko im usiedzieć w jednej pozycji, kręcą się, huśtają, podpierają. Mają problemy również z pisaniem, nawet z przepisywaniem z tablicy, problemy z czytaniem. Może także występować drażliwość na światło, czy dźwięk dzwonka w szkole.

Mariusz Arbaczewski - specjalista w zakresie terapii ruchowej i sensorycznej. Niepokojącymi objawami u dziecka w 1., 2. i 3. miesiącu życia może być asymetria, kiedy niemowlę układa główkę tylko w jedną stronę. Występujące problemy z napięciem mięśniowym, np. duża wiotkość lub sztywność, pojawiają się problemy z ubraniem dziecka. Kolejną rzeczą, która może zaniepokoić rodzica jest np. problem z karmieniem, tzn. nieprawidłowy odruch ssania. Duża płaczliwość, brak uśmiechu, ma problemy z kontrolą głowy, nie jest zainteresowane otoczeniem, na wszystko reaguje płaczem.

Katarzyna Kalinowska - psycholog. Tu dowiedzieliśmy się o tym, że dziecko swoim zachowaniem chce coś zakomunikować, ale nie powie tego wprost. Np. przez to, że ktoś czegoś nie potrafi, nie chcąc się ośmieszać będzie odwracał uwagę, będzie przeszkadzał i będzie niegrzeczny.

Podsumowując wypowiedź pani psycholog - ważne jest, aby na rozwój dziecka patrzeć całościowo. Jeśli jakaś sfera okazuje się słabsza, należy patrzeć na inne. Pani Katarzyna zwróciła również uwagę na to, że zarówno ona, jak i reszta pracowników SOSW jest otwarta na współpracę oraz chętnie oferuje swoją pomoc.

Kończąc już konferencję głos zabrała Elżbieta Welk Dołbeń - dyrektor Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Radzyniu Podlaskim.