Film " Jeżeli zapomnimy o nich..." to obraz Adama Sikorskiego skupiający się na jednym z najbrutalniejszych epizodów ludobójstwa na Wołyniu - mordzie blisko tysiąca Polaków w Ostrówkach i Woli Ostrowieckiej. W filmie wystąpili ostatni żyjący świadkowie tych tragicznych wydarzeń. Film ma trzy warstwy narracyjne. Pierwsza z nich to archeologia, poszukiwanie zapomnianych mogił, druga to rekonstrukcja oraz trzecia warstwa,w której zamieszczone zostaną wypowiedzi naukowców zajmujących się tematyką. Jest to bardzo poruszająca i przerażająca opowieść o tych, którzy "umarli na zawsze" bo przez wszystkie 70. lat od rzezi na Wołyniu nie można ofiarom nieludzkiej zbrodni przywrócić tożsamości.W 2014 r. s Warszawie, podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmów Historycznych i Wojskowych film otrzymał "Srebrną Szablę" w kategorii filmu dokumentalnego Nagroda Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych,a w Kielcach na Festiwalu Form Dokumentalnych "Nurt" Nagrodę Publiczności.

Lubię przyjeżdżać na te tereny. Nazywam je "złotym trójkątem" - tworzą go bowiem opowieści, ludzie i ziemia - powiedział radzyńskiej publiczności autor filmu. Oblicza się, że na Wołyniu od Wielkanocy 1943 - do grudnia -wymordowano 100 tysięcy Polaków. Niechętni przypominania tego wydarzenia mówią o trudnym i skomplikowanym problemie. 

W filmie oglądamy wydarzenia, które rozegrały się w dwóch wsiach na Wołyniu 30 VIII 1943 oraz prace antropologów, skupionych wokół doktora Leona Popka, którzy przybyli na tzw. "Trupie Pole" w 2011 roku. Jak wspominał reżyser, w tym roku naukowcy także udali się na to miejsce, jednak usłyszeli róbcie swoje, ale po cichu. Na Ukrainie następuje ogromna ofensywa historyczna, powstają kłamliwe książki. Gdy chcieliśmy postawić tam metalowe krzyże (w miejsce danych, drewnianych) okoliczny mieszkaniec zdziwił się, mówiąc: przecież to zrobili Niemcy. Na filmie widzimy obrazki ze Lwowa - był to fragment gigantycznej manifestacji. Cały ukraiński Lwów wyległ i wzdłuż Wałów Hetmańskich  ustawił się i machał przyjaźnie rękami tym chłopcom, którzy na patkach mieli swastyki i oznaczenia SS Galizien, tzw. "wilcze kły". Ta mitologia SS Galizien, tak zbrodniczo we krwi skąpanej, dla nas jest zupełnie niepojęta. To nie jest kwestia rozrachunku z przeszłością, to jest również teraźniejszość.

Potrzebny jest odruch społeczeństwa, musimy upomnieć się o tych pomordowanych (dosłownie: zarąbanych często siekierami) ludzi - apelował reżyser filmu. Mówił o mrówczej pracy poszukiwaczy zbiorowych dołów śmierci. Szczątkach kości, które latami były niszczone przez kołchozowe pługi. Takich miejscowości, jak przytoczone w filmie, było dwa tysiące. Potomkowie zabitych mają poczucie krzywdy pokoleniowej. To kłopotliwe - dla wielu - dziedzictwo historyczne.

To nasz fundamentalny obowiązek, by przeciwstawić się fali kłamstw o Wołyniu, jako "naturalnym zrywie ukraińskiego chłopa, za krzywdy wyrządzone mu przez II RP". Młode nacjonalizmy stosują skrajne metody. Pan Leon Popek, od 20 lat poświęca swój czas,by  prawda ujrzała światło dzienne. Można manipulować liczbami czy faktami, lecz nie można kłamać kością, czy znalezionym medalikiem - te ślady to namacalne dowody, to "krzycząca" prawda.

Odnosząc się do tzw. "zbrodni kąkolewnickiej" Adam Sikorski zauważył, że w każdym powiecie można stwierdzić ślady zbrodni NKWD. Mówił także o programie "Było, nie minęło": jeśli dostajemy sygnał o zamordowanym patriocie, to ruszamy. Jest na to społeczne zapotrzebowanie. Często słyszymy: "jesteście potrzebni". Reżyser zwrócił uwagę na rolę "kronikarzy" konkretnego terenu. Rolę obecnych "kronikarzy" - pełnia dziś stowarzyszenia patriotyczne, grupy rekonstrukcyjne.

(ur. 1948) - polski historyk, dziennikarz, reżyser, scenarzysta, poeta i kierowca rajdowy. Jego ojciec był konstruktorem samolotów. Adam Sikorski ukończył Wydział Historii na  KUL-u. Po studiach pracował w Ośrodku Radiowym w Lublinie. Jest autorem słów do wszystkich utworów z dwóch pierwszych albumów Budki Suflera oraz wielu tekstów z najwcześniejszego etapu działalności grupy (m.in. Memu miastu na do widzenia", Sen o dolinie). Po nagraniu przez zespół albumów Cień wielkiej góry i Przechodniem byłem miedzy wami postanowił zakończyć stałą współpracę z Budką Suflera. Mimo to w późniejszym okresie jeszcze kilkakrotnie wspomagał zespół swoją twórczością, pisząc m.in. teksty "Archipelag" i "Motyw z Jasnorzewskiej" na album Ona przyszła prosto z chmur, Kolęda rozterek (album Cisza), Krajobraz po rewolucji, Ballada populistyczna (album Jest).

Był dziennikarzem "Kuriera Lubelskiego", a także pracownikiem TVP Lublin. Od 2009 r. prowadzi emitowany w TVP Info program o tematyce historycznej "Było, nie minęło"", następnie emitowany w kanale TVP Historia. W ramach programu prowadzi poszukiwania mogił żołnierskich, wraków samolotów i innych śladów historycznych. Inne jego audycje to Ocalić od zapomnienia i Z archiwum IPN (filmy jego autorstwa są rekomendowane przez Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej w Lublinie w edukacji szkolnej). Śledzi również losy Żołnierzy Wyklętych

Jest członkiem Koła Pojazdów Zabytkowych Automobilklubu Lubelskiego.

W listopadzie 2013 otrzymał statuetkę "Honor, Ojczyzna" przyznaną przez Fundację "Honor, Ojczyzna" im. mjr Władysława Raginisa. Kilka dni później został uhonorowany Odznaką Honorową i Medalem Pamiątkowym "Kustosza Tradycji, Chwały i Sławy Oręża Polskiego".