We wszystkich kościołach rozbrzmiewa dziś ta wyśpiewana przed chwilą modlitwa: "Bądźże pozdrowiona, Hostio żywa"- powiedział na rozpoczęcie liturgii dziekan radzyński, proboszcz sanktuarium MBNP ks. Roman Wiszniewski.

Chcemy powtórzyć dziś słowa: Tyś jest Bóg prawdziwy. Stajemy przed ołtarzem z wdzięcznym sercem, dotykając tej wielkiej Tajemnicy. Jezus mówi "Oto ja jestem z wami, aż ten świat się skończy". Chcemy dziękować Mu za pierwszą i ostatnią komunię naszego życia. Chcemy tez przepraszać za świętokradzkie komunie, zaniedbane spowiedzi wielkanocne, życie bez komunii i Eucharystii. Niech Pan to, co dobre umocni, a słabe i oziębłe - niech rozpali ogniem swojej miłości.

W homilii ks. proboszcz mówił o uroczystym wyznaniu wiary i publicznym opowiedzeniu się za Chrystusem. Uroczysta procesja to akt uwielbienia i dziękczynienia. Nawiązał do symboliki czterech ołtarzy, niosących nam konkretne przesłanie.

Przy pierwszym ołtarzu bardzo czytelny był kielich. Jak śpiewaliśmy w psalmie: kielich zbawienia. Za tych, których wymienia z imienia i nazwiska. Za wielu, którzy juzżprzekroczyli bramy śmierci. Kielich zbawienia podnosi kapłan, ofiarowując krew Chrystusa - za tych wymienionych i za siebie, za cały Kościół na ziemi.

Przy drugim ołtarzu zobaczyliśmy uwypukloną Hostię - to jest Ciało za nas wydane. Przez konsekrowany chleb eucharystyczny możemy dotknąć oczami wiary obecność Chrystusa wśród nas.To ciało stanie się też pokarmem i drogą na życie wieczne.

Przesłanie trzeciego ołtarza to  głowa Chrystusa, cierniem ukoronowana. To jest właśnie miłość bezgraniczna, pociągająca ku sobie. Kielich zbawienia i ciało, za nas wydane  to żywy Chrystus miłujący człowieka.

Czwarty ołtarz - z krzyża białe płótno spływające i  Chrystus Eucharystyczny, w złocistej monstrancji. Jego śmierć, zdjęcie z krzyża, wreszcie zmartwychwstanie - to jest nasze życie i nasze zmartwychwstanie.

W procesji wyznajemy również wołanie o wiarę. Wołamy: Panie, przymnóż nam wiary. Te kwiaty sypane na ciemny asfalt, wcześniej zerwane to nie jest zwykły wyraz tradycji. To symbol - wiem, za kim idę, kto jest  moim Panem życia, od którego wszystko pochodzi.

Ks. dziekan mówił także o wielkim  wołaniu w całej Polsce o obecność Boga i Jego praw w życiu narodu. Jak śpiewamy w pieśni "My chcemy Boga": "My chcemy Boga w wojsku, w sądzie, W rozkazach królów, w księgach praw, W służbie na morzu i na lądzie".

Chcemy obecności Boga, w sposób bardzo czytelny w każdym szpitalu, w rodzinie i małżeństwie, w naszych planach. To jest wymowa dzisiejszych procesji na polskiej ziemi. To wezwanie dla nas, którzy kształtujemy obraz Polski.

Pamiętajmy o dwóch pojęciach:

1) Chrystus Eucharystyczny - wszystkie czytania zmierzają do tej prawdy - Chrystus nie tylko jest z nami, On się nam daje.  Bierzcie i jedzcie, bierzcie i pijcie - kto spożywa moje ciało i krew moją pije ma życie wieczne

2) Chrystus Mistyczny - to pojęcie zawiera tajemnicę. Ci wszyscy, którzy tutaj są, ochrzczeni  tworzą ciało Chrystusa Mistycznego. Już na początku III wieku po Chrystusie jeden z ojców Kościoła mówi, że kiedy spotyka wyznawców Chrystusa to tak, jakby spotykał się z  Jego konsekrowanym ciałem. Jesteśmy Jego ciałem - jak nas to zobowiązuje? Oby zanikły spory, waśnie, kłótnie - a pomiędzy nami był Chrystus. 

Trzeba wołać o taką miłość w naszych rodzinach, w naszej parafii, o jedność w narodzie. Drugi człowiek, (jakikolwiek by był) to cząstka mistycznego ciała Chrystusa.  Chrystus mistyczny przywołuje do tego, o czym pisał św. Jan - "abyśmy się wzajemnie miłowali". Hymn "Ciebie Boga wysławiamy" to dopełnienie naszych modlitw, gdy wielbimy Boga za dzieła Jego miłości.

Fot.: Tomasz Młynarczyk

Parafia św. Anny p.w. Błogosławionych Męczenników Podlaskich

Fot. Marta Burdon

***