Sobotnim koncertem znana i lubiana w Radzyniu grupa znakomitych artystów promowała płytę z zapisem koncertu z okazji 15-lecia działalności.

Słowo o zespole

Lubelska Federacja Bardów (w skrócie: Federacja, LFB) − grupa lubelskich artystów z kręgu piosenki literackiej i poezji śpiewanej, sposobem organizacji przypominająca piwnice artystyczne. Tworzą ją: Marek Andrzejewski − śpiew, kompozycje, teksty, gitara akustyczna; Tomasz Deutryk − perkusja, śpiew,Jan Kondrak − śpiew, kompozycje, teksty, gitara akustyczna, Krzysztof Nowak − gitara basowa, kompozycje, śpiew; Piotr Selim − śpiew, kompozycje, instrumenty klawiszowe; Jolanta Sip − śpiew

Stali współpracownicy − instrumentaliści:

Piotr Bogutyn − gitary, bas, kontrabas (od 2005);Paweł Odorowicz − altówka; Katarzyna Wasilewska − skrzypce, flet, śpiew (od 2007)

Radzyniacy uwielbiają Bardów. Świadczy o tym nabita po brzegi sala "Oranżerii". Wielu z przybyłych miało wciąż w pamięci jubileuszową Oranżerię - jej echo brzmiało w piosenkach Piotra Selima. Ale po kolei.

Małe kłopoty z nagłośnieniem arcydzielnie pokonał "Molas" - Wojciech Gil. Genezę sobotniego koncertu wyjawił nam dyrektor ROK-u, Paweł Żochowski, który przywitał zgromadzoną publiczność. Idea zrodziła się w marcu, podczas koncertu Jana Kondraka z okazji Dnia Kobiet. Powiedział wtedy: "a może byśmy zagrali u was w grudniu". I stało się.

Przyjeżdżając do Radzynia, czujemy się jak w domu, w Lublinie. Sala zapełnia się szybko i szczelnie. Przystępujemy do koncertu -  tak przywitał się lider zespołu, Jan Kondrak.  Zaproponował także, by po każdym wykonaniu utworu słuchacze nagradzali wykonawcę określonym hasłem/okrzykiem. I tak po piosenkach Piotra Selima skandowaliśmy głośno: yes,yes,yes! (repatrianci mogą mówić: da, da, da! - podpowiadał Kondrak), po utworach Joli Sip głębokie, mikołajowe: hoo, hoo, hoo. Po wykonaniach Marka Andrzejewskiego - bardzo ładnie, a entuzjastycznie przyjęty występ perkusisty, Tomasza Deutryka hasłem: chcemy więcej!

Solówki krajana Piotra Bogutyna nagradzano "radzyńskim": świat!

Koncert rozpoczęto utworem, otwierającym także jubileuszową płytę, "Ze srebrnego kałamarza". Następnie wybrzmiała przepiękna:

::video{"type":"single","item":"8248"}

::video{"type":"single","item":"8248"}

W utworze "Kołomyjka chomika świętoszka"mogliśmy podziwiać prawdziwy show Tomasza Deutryka, który wykonał nawet...przewrót w przód. Następnie usłyszeliśmy "Ciało, czyli lekcja fizyki", "W rytmie bolero" oraz utwór w lekko westernowej otoczce, czyli historia maratończyka, zwanego "Białym Koniem"- "Caballo Blanco".

W kolejnym utworze padła fraza: W życiu wzorem są dla mnie misie, nie chce mi się.

Sytuacji na wschodzie Ukrainy poświęcony był poniższy  utwór. Wykonała go rewelacyjna skrzypaczka, Katarzyna Wasilewska.

::video{"type":"single","item":"8248"}

Zachęcając do nabycia solowych płyt, Kondrak powiedział: Moja płyta pokryła się radzyńską platyną, czyli patyną. Ci, którzy ją mają, pewnie przegrali ją od Adama Świcia lub od Molasa. Przywiozłem 6 egzemplarzy do Radzynia, za godzinę sprawdzę, ile zostało. Płyty po koncercie rozchodziły się jak ciepłe bułeczki.

Lubelska Federacja Bardów nagrodziła żywo reagującą publikę kilkoma utworami na bis. Żegnając się, Jan Kondrak życzył zebranym, by w jutrzejszy, mikołajkowy poranek, znaleźli obfite podarki pod poduchą. Obyśmy spotkali się jeszcze nie raz i w tym samym składzie, czego sobie i Państwu życzę.

Podsumowując - więcej takich koncertów! Kto nie był, niech żałuje!