60. rocznica urodzin Władysława Stasiaka (15 III 1966)

Dziś mija 60. rocznica urodzin Władysława Stasiaka – polskiego urzędnika państwowego i samorządowego, ofiary katastrofy smoleńskiej.

Władysław Augustyn Stasiak urodził się 15 III 1966 roku we Wrocławiu. Pochodził z rodziny o silnych tradycjach patriotycznych, wysiedlonej z Kresów. Sam Władysław Stasiak podczas nauki w I LO we Wrocławiu redagował podziemne pisemko. W czasie studiów historycznych na Uniwersytecie Wrocławskim należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Uczestniczył w strajkach studenckich w latach 1988-1989.

Studia ukończył w 1989 roku. Przez dwa lata był asystentem w katedrze historii starożytnej na Wydziale Historii Uniwersytetu Wrocławskiego. Jednakże nie czekała go kariera naukowa. Rozpoczął edukację w Krajowej Szkole Administracji Publicznej (KSAP). W 1992 r. trafił na staż do Francji, gdzie zapoznawał się z funkcjonowaniem tamtejszej policji.

W 1993 r. ukończył KSAP. Zaraz po tym znalazł pracę w Najwyższej Izbie Kontroli. Początkowo był tam doradcą, potem wicedyrektorem Departamentu Obrony Narodowej i Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Odpowiadał za kontrole przeprowadzane przez NIK w policji, straży pożarnej i Straży Granicznej. Było to ważne zadanie, szczególnie w okresie ogromnej przestępczości, jakim były lata 90. XX wieku.

Jednocześnie cały się dokształcał, uczestniczył w różnych kursach i szkoleniach. Nadal starał się poznawać dobre wzorce z innych krajów.

Był założycielem i pierwszym prezesem Stowarzyszenia "Pro Patria", które ma na celu promować profesjonalną i moralną służbę publiczną.

Zdolnego, pełnego etosu i zaangażowanego urzędnika NIK-u zauważył kierujący tą instytucją w latach 1992-1995 Lech Kaczyński. Gdy w 2002 r. został prezydentem Warszawy, zaproponował mu funkcję jednego ze swoich zastępców – wiceprezydenta d/s bezpieczeństwa. Stasiak przyjął propozycję. Wiele rozwiązań wprowadzonych wówczas przez niego, funkcjonuje w mieście do dziś. Jedną z jego inicjatyw było stworzenie po konsultacjach z mieszkańcami t. zw. Warszawskiej Mapy Bezpieczeństwa, czyli mapy miasta z naniesionymi bardziej niebezpiecznymi rejonami, które winny bardziej skupić uwagę policji i straży miejskiej.

W 2005 r. został wiceministrem spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza. Z jego inicjatywy zakupiono nowy sprzęt dla policji. Kierował przygotowaniem projektu propozycji resortu spraw wewnętrznych i administracji dotyczących nowelizacji kodeksu wykroczeń oraz kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Pod kierunkiem Władysława Stasiaka powstał również projekt rządowego programu "Razem bezpieczniej".

24 VIII 2006 r. prezydent Lech Kaczyński mianował go szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Równocześnie został też sekretarzem Rady Bezpieczeństwa Narodowego.

8 VIII 2007 r. objął funkcję ministra spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. Pod jego nadzorem dokończono pracę nad projektem ustawy o modernizacji policji zapoczątkowaną jeszcze w okresie, gdy był wiceministrem.

W listopadzie 2007 r. z powrotem stanął na czele Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Kierowany przez niego BBN sporządzał analizy na temat zagrożenia terrorystycznego, cyberterroryzmu, wyzwań migracyjnych. Biuro recenzowało rządowe prace nad profesjonalizacją armii. Jednocześnie Stasiak współpracował ze środowiskiem weteranów wojennych i kombatantów. Przygotował ustawę o Korpusie Weteranów. Był jednym z inicjatorów Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych.

W styczniu 2009 r. prezydent powierzył mu nowe zadanie, mianując go szefem swojej kancelarii. Pełniąc tę funkcję, Stasiak przywiązywał wielką do polityki historycznej, troszczył się o budowę demokracji lokalnej w małych ojczyznach. To jego pomysłem był konkurs dla prasy lokalnej, promujący niezależność i dociekliwość dziennikarską "Blaski i cienie budowy demokracji lokalnej".

Władysław Stasiak zginął 10 IV 2010 r. w katastrofie smoleńskiej. Pochowano go na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

W 2010 r. przyznano mu pośmiertnie Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. W tym samym roku jego imieniem nazwano jedną z sal w Krajowej Szkole Administracji Publicznej. Poświęcono mu tablicę przy wejściu do Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego (2010) oraz w siedzibie MSWiA, nazywając również jego imieniem salę konferencyjną (2016). Prezes NIK Krzysztof Kwiatkowski ustanowił specjalną nagrodę jego imienia przyznawaną osobom, które działając ponad podziałami politycznymi, uczyniły swoje otoczenie bardziej bezpiecznym i przyjaznym dla obywateli. Kandydatów do nagrody są zgłaszani przez pracowników NIK.

Na koniec można dodać jako ciekawostkę, że był abstynentem (w ogóle nie pijącym napojów alkoholowych).