Dziś mija 85. rocznica śmierci błogosławionego księdza Józefa Cebuli – polskiego zakonnika, męczennika z czasów II wojny światowej.

Błogosławiony ksiądz Józef Cebula urodził się 23 III 1902 r. w Malni (obecnie woj. opolskie, pow. krapkowicki) jako syn rolnika i sternika barki. Do szkoły średniej uczęszczał początkowo w Opolu, a po przerwie wywołanej chorobą w Lublińcu (obecnie miasto powiatowe w woj. śląskim). W 1918 r. ciężko zachorował na zapalenie opłucnej. Wydawało się nawet, że umrze, ale ostatecznie wyzdrowiał.

W 1920 r. postanowił wstąpić do zakonu oblatów. Wstąpił niższego seminarium w Krotoszynie w Wielkopolsce. Po ukończeniu tej szkoły w 1921 r. rozpoczął nowicjat w Markowicach na Kujawach (obecnie woj. kujawsko-pomorskie, pow. mogileński). Kształcił się dalej w Liège w Belgii oraz ponownie w Lublińcu. W 1927 r. otrzymał święcenia kapłańskie.

Po uzyskaniu święceń Józef Cebula został nauczycielem w niższym seminarium w Lublińcu. W 1931 r. mianowano go przełożonym tej placówki. W 1936 r. miał zostać prowincjonałem, czyli głównym przełożonym całej polskiej prowincji zakonu oblatów, ale... poprosił, by go nie mianowano, bo uważał, że się nie nadaje ze względu na słabe zdrowie, nieśmiałość i niewystarczające przygotowanie. Przyjęto te argumenty. W 1937 r. został przełożonym nowicjatu oblatów w klasztorze w Markowicach.

Niemcy po wkroczeniu w 1939 r. nękali zakonników. Przeprowadzali rewizje, podczas których dopuszczali się rabunków, zmuszali do pracy w majątku ziemskim, zabraniali odprawiania mszy poza niedzielami, a w niedziele wyznaczyli do tego celu dwie godziny. W grudniu 1939 r. okupanci kazali rozbijać figury Matki Boskiej z przydrożnych kapliczek w okolicy. Ojciec Cebula kategorycznie odmówił wyznaczenia kogokolwiek. Został za to na krótko aresztowany, ale ostatecznie uwolniony.

W maju 1940 r. część oblatów została aresztowana i wysłana do obozu, a w budynkach klasztoru Niemcy urządzili siedzibę swojej organizacji młodzieżowej Hitlerjugend. Mienie domu zakonnego było przez nowych lokatorów coraz bardziej dewastowane.

W lutym 1941 r. okupanci całkowicie zakazali błogosławionemu pełnienia jakiejkolwiek posługi kapłańskiej. Nadal jednak pełnił ją po kryjomu. Został jednak wskutek jakiegoś donosu zdekonspirowany, aresztowany i wysłany do obozu koncentracyjnego Mauthausen. Mimo strasznych warunków i przemocy nadzorców błogosławiony zachował hart ducha. Zakonnik wielokrotnie był bity. Pewnego razu został pobity tak dotkliwie, że wydawało się, że umrze. Gdy to nie nastąpiło, 28 IV 1941 r. został rozstrzelany. Ciało spalono.

Ojciec Józef Cebula wraz z 107 innymi męczennikami z okresu niemieckiej okupacji został w 1999 r. beatyfikowany.