Prezentujemy archiwalne zdjęcia z budowy kościoła pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego w Turowie.

Jak czytamy na stronach parafii: Wieś Turów od początku swego istnienia należała do parafii Łuków w diecezji krakowskiej. Potwierdza to dokument biskupa krakowskiego Wojciecha Jastrzębca z 1418 roku. Dokument ten wymienia wszystkie miejscowości parafii w liczbie 37, wraz z ilością i stanem rodzin je zamieszkujących, w tym Turów z dziewięcioma rodzinami kmiecymi.

Ponad 20- kilometrowa leśna droga do świątyni łukowskiej była ogromnym wyzwaniem dla mieszkańców Turowa, żeby godnie czcić dzień święty. Dopiero utworzenie w roku 1456 parafii w Kozimrynku (Radzyniu) sprawiło, że odległość do kościoła skróciła się niemal trzykrotnie.

Dnia 16 listopada 1936 roku Ks. Biskup Henryk Przeździecki erygował filię duszpasterską w Turowie pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego i przyłączył ją do Dekanatu Radzyńskiego. Nominację na rektora filialnego otrzymał wikariusz parafii radzyńskiej Ks. Eugeniusz Petrykowski.

Od momentu nominacji na rektora ks. Petrykowski przeniósł się do Turowa, w celu organizowania budowy kościoła i tworzenia nowej parafii. Zamieszkał w domu rolniczej rodziny Śledziów, "Nad Szosą". Nasz pierwszy proboszcz okazał się doskonałym, energicznym organizatorem i budowniczym, z łatwością potrafiącym zjednywać sobie mieszkańców i inne osoby związane z budową. Osobiście uczestniczył w gromadzeniu materiałów budowlanych.

Hrabiostwo Potoccy przekazali plac pod budowę świątyni, plebanii i budynków gospodarczych, a także ziemię uprawną, jako uposażenie dla proboszcza i jego następców. Podarowali również drzewo, niezbędne przy budowie świątyni i pozostałych budynków. Mieszkańcy, natomiast, ofiarowali swoją pracę i fundusze na ten cel. Zbiórki pieniędzy przeprowadzane były również w sąsiednich wioskach. Projekt kościoła wykonał warszawski architekt inż. Węgrzecki. Pomysłodawczynią tego projektu była hrabina Maria Potocka, która podczas podróży do Włoch widziała tam taki właśnie kościół.

Uroczystość wmurowania i poświęcenia kamienia węgielnego odbyła się 29 czerwca 1937 roku przy ołtarzu polowym, w miejscu przyszłego prezbiterium. Sama budowa przebiegała niezwykle szybko i sprawnie, tak że w niespełna pół roku świątynia była gotowa. Równocześnie została wybudowana drewniana plebania oraz budynki gospodarcze.12 grudnia 1937 roku Ks. Infułat- Dziekan i Proboszcz Radzyński Tadeusz Osiński dokonał poświęcenia nowo wybudowanej świątyni i odprawił w niej pierwszą mszę. Liczba wiernych w 1937 roku wynosiła 1076 osób.