130. rocznica urodzin bł. ks. Stanisława Mysakowskiego (15 IX 1896)

Dziś mija 130. rocznica urodzin błogosławionego księdza Stanisława Mysakowskiego, duchownego i działacza społecznego, męczennika z czasów okupacji niemieckiej.

Błogosławiony ksiądz Stanisław Mysakowski urodził się 15 IX 1896 roku w Wojsławicach (obecnie woj. lubelskie, pow. chełmski). Po ukończeniu kilku klas w gimnazjum w Zamościu wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie. W 1920 r. uzyskał święcenia kapłańskie. Pełnił posługę jako wikary kolejno w Krasnobrodzie, Zamościu i Lublinie (w latach 1925-1932 w parafii p. w. Nawrócenia św. Pawła, w latach 1932-1939 – w parafii katedralnej p. w. św. Jana Chrzciciela).

Był bardzo aktywny jako kapłan, a także jako działacz społeczny. Przy parafii Nawrócenia św. Pawła powołał Stowarzyszenie Rycerzy Serca Jezusowego dla młodzieży robotniczej. Był też inicjatorem tworzenia Związku Kapłanów Dobrego Pasterza (1923), którego zadaniem była praca społeczna, oraz lubelskiego oddziału Polskiego Związku Zawodowego Chrześcijańskiej Służby Domowej (potocznie zwanego Stowarzyszeniem p. w. św. Zyty), które opiekowało się dziewczętami przybywającymi ze wsi do pracy w mieście. Błogosławiony prowadził też działalność charytatywną. Kierował schroniskiem dla starszych kobiet przy ul. Kalinowszczyzna 59, prowadził kuchnię dla ubogich przy Krakowskim Przedmieściu 5 w Lublinie.Organizował kursy dla bezrobotnych (samochodowe, krawieckie), pośrednictwo pracy, kolonie dla dzieci z biedniejszych rodzin. Zakupił w tym celu dom wczasowy w Zemborzycach, a także wybudował nowy ośrodek w Krężnicy Jarej. Urządzał pielgrzymki na Jasną Górę. Wydawał i redagował czasopismo „Echo Parafialne”. Założył dostępną czytelnię „Wiedza” (1935) z pokaźnym księgozbiorem oraz tanie kino.

Po wybuchu wojny we wrześniu 1939 r. ksiądz Mysakowski był zaangażowany w działalność humanitarną – organizował pomoc dla wojennych uchodźców, osobiście wydawał posiłki z kuchni polowej. Był także zaangażowany w ratowanie zbombardowanej lubelskiej katedry.

Jego przedwojenna aktywność społeczna sprawiła, że Niemcy po wkroczeniu postanowili go aresztować. Przez pewien czas się ukrywał, ale obawa o życie swego ojca sprawiła, że 19 XI 1939 r. sam zgłosił się. Uwięziono go początkowo na zamku lubelskim, potem (w grudniu 1939 r.) wysłano do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen, a po roku (w grudniu 1940 r.) przeniesiono do innego obozu – Dachau. Wedle świadectw ocalałych więźniów mimo udręczenia potrafił zachować duchową siłę. 14 X 1942 r. oprawcy uznali go za na tyle wycieńczonego, że już niezdolnego do pracy i zamordowali. Według jednej wersji zginął w komorze gazowej w Hartheimie koło Linzu, gdzie zabito dużą grupę więźniów z t. zw. "transportu inwalidów", według innej wersji – zginął zagazowany w specjalnie przystosowanej do tego ciężarówce. Pewne są sam fakt śmierci przez zagazowanie i spalenie zwłok.

W 1999 r. ksiądz Stanisław Mysakowski wraz z 107 innymi męczennikami z czasów okupacji niemieckiej został przez papieża Jana Pawła II ogłoszony błogosławionym.