Dziś przypada kościelne wspomnienie świętego Eryka IX, króla Szwecji.

Niewiele wiadomo na jego temat. Urodził się zapewne około roku 1120. Jego ojciec miał na imię Jedvard (Edward). Pochodził z możnego rodu mającego posiadłości nad jeziorem Melar (Mälaren) na zachód od Sztokholmu.

Ówczesna Szwecja była krajem niestabilnym politycznie, nie mającym nawet stałej dynastii. Pretendenci z różnych możnych rodów rywalizowali ze sobą o tron. Eryk został królem po tym, gdy w 1155 roku zabity został król Sverker I.

Niewiele wiadomo o panowaniu Eryka IX. Bardzo mocno obrosło ono w późniejszych wiekach legendami.

Eryk IX zorganizować miał krucjatę przeciw pogańskim jeszcze wtedy Finom, która zakończyła się niepowodzeniem. Większe sukcesy przyniosła pokojowa misja św. Henryka zorganizowana potem z poparciem króla.

Władca był osobiście pobożny. Nawiedzał chorych, budował kościoły.

W 1160 r. Eryk IX podobnie jak poprzednik zginął w zamachu. Przeciwnicy polityczni zabili go, gdy szedł do kościoła. Niedługo po jego śmierci pojawił się jego kult. Już w 1198 r. jest wzmiankowany jako święty. Szczątki króla w 1273 r. przeniesione zostały ze Starej Uppsali, gdzie pierwotnie były pochowane, do podziemi katedry w Uppsali. Święty Eryk stał się patronem Szwecji, narodowym świętym. Jego postać, jak już było wspomniane, obrosła legendami. Stare prawa nazywano prawami św. Eryka, czasy wolności i sprawiedliwości - "czasami św. Eryka". W XV wieku chłopi domagali się obniżania podatków i świadczeń do poziomu z czasów jego panowania. Przedstawiający go posąg w kościele w Roslagsbro jest jednym z największych osiągnięć sztuki szwedzkiej w średniowieczu. Jego postać jest przedstawiona w herbie stolicy Szwecji – Sztokholmu. Pod jego wezwaniem jest tamtejsza katedra.

Kościół wspomina św. Eryka 18 V. Jego kult z oczywistych względów skupiony był w Szwecji, ale pojawił się też w późnym średniowieczu w Gdańsku. W XV wieku powstało tam Bractwo św. Eryka, które miało swoją kaplicę u kościele karmelitów. Kościół pod wezwaniem szwedzkiego króla jest też w Hamburgu w Niemczech.

Samo imię Eryk jest, jak łatwo się domyślić, imieniem germańskim. Pochodzi od germańskich słów "era" (cześć, honor) i "rich" (bogaty). W Polsce według danych ze stycznia 2022 r. jest 103. imieniem pod względem popularności. Nosi je 28,7 tysiąca mężczyzn w naszym kraju.